Η είσοδος στο Τάγμα είναι εξαιρετικά περιοριστική: στο μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου, στον Πρίγκιπα της Ουαλίας, και όχι περισσότερα από 24 μέλη-Εταίροι συνολικά. Δεν υπάρχει όμως αριθμητικός περιορισμός για τα μέλη που χαρακτηρίζονται ως «υπεράριθμα» (αγγλικά: Supernumerary), τα οποία κυρίως είναι Βρετανοί ευγενείς και ξένοι μονάρχες. Μονάχα ο Βρετανός μονάρχης μπορεί να κάνει κάποιον μέλος του Τάγματος.
Ένας άνδρας μέλος του Τάγματος φέρει τον τίτλο Ιππότης Εταίρος (αγγλ.:Knight Companion), ενώ μια γυναίκα μέλος αποκαλείται Λαίδη Εταίρα (αγγλ.:Lady Companion). Παλαιότερα, ο Μονάρχης κάλυπτε τις κενές θέσεις μέσω κήρυξης υποψηφιοτήτων. Κάθε μέλος μπορούσε να προτείνει εννιά υποψηφίους, τρεις από τους οποίους έπρεπε να έχουν τον τίτλο του Κόμη ή υψηλότερο, τρεις τον τίτλο του Βαρόνου ή υψηλότερο και τρεις τον τίτλο του Ιππότη ή υψηλότερο. Ο Μονάρχης επέλεγε τόσους υποψηφίους όσες και οι κενές θέσεις του Τάγματος, χωρίς απαραίτητα να επιλέγει όσους είχαν λάβει τις περισσότερες υποψηφιότητες. Ο κανόνας αυτός ίσχυε μέχρι το 1860: από τότε και ύστερα, ο Μονάρχης αποφασίζει μόνος του. Νόμοι για την συγκεκριμένη διαδικασία θεσπίστηκαν μόλις το 1953.
Εξάλλου, το Τάγμα περιλαμβάνει υπεράριθμα μέλη, πλέον του ορίου των 24 Εταίρων, τα οποία είναι γνωστά ως "Βασιλικοί Ιππότες και Κυρίες του Τάγματος της Περικνημίδας", ανήκουν στη Βρετανική Βασιλική οικογένεια. Οι τίτλοι αυτοί πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν το 1786 από τον βασιλιά Γεώργιο Γ', ώστε οι πολλοί του γιοι να μην υπερβαίνουν το όριο των 24 αρχικών μελών. Θέσπισε το νόμο των υπεράριθμων μελών το 1805, ώστε ως τέτοιο μέλος να θεωρείται κάθε απόγονος του Γεωργίου Β', ενώ το 1831 ο νόμος επεκτάθηκε, ώστε να περιλαμβάνει όλους τους απογόνους του Γεωργίου Α'.
Με την άνοδο του Αλέξανδρου Α' στη Ρωσία το 1813, η ιδιότητα των υπεράριθμων μελών επεκτάθηκε σε ξένους μονάρχες, οι οποίοι λάμβαναν τον τίτλο "Ξένοι Ιππότες Και Κυρίες του Τάγματος της Περικνημίδας".
Ο Μονάρχης μπορεί να "υποβαθμίσει" μέλη του Τάγματος που έχουν διαπράξει εγκλήματα, όπως προδοσία. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ορισμένοι Ξένοι Ιππότες, μονάρχες αντιπάλων κρατών, έχασαν τον τίτλο τους, όπως ο Γουλιέλμος Β' της Γερμανίας και ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α' της Αυστρίας το 1915. Το έμβλημα του Αυτοκράτορα Χιροχίτο της Ιαπωνίας αφαιρέθηκε από το Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, όταν η Ιαπωνία εισήλθε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά αποκαταστάθηκε και πάλι από την Ελισάβετ Β' της Αγγλίας, κάτι που ευχαρίστησε τον Αυτοκράτορα.